Kapitaal en Arbeid in Tegenlicht

scheuring_01Door: Patrice van de Vorst

Op zondag 24 april 2016, heb ik enigszins geschokt, Tegenlicht http://www.npo.nl/vpro-tegenlicht/24-04-2016/VPWON_1257579 zitten kijken. Voor mij werd in elk geval helder uiteengezet ‘hoe het zo! gekomen is’.

De belangrijkste strofe in deze uitzending was voor mij Sociaal Democratie is van oudsher de balans vinden en herstellen tussen kapitaal en loon/arbeid.

Daar waar Sociaal Democraten de kant kiezen van het kapitaal onder het mom van afschudden van ideologische veren verliest zij per definitie haar waarde, nut en noodzaak. En aangezien kiezers, mensen in het algemeen, niet gek zijn, en dit verlies registreren, keren zij de sociaal democratie de rug toe. Sommige hoopvol gestemden zoeken een partij dicht bij links, anderen geven het helemaal op en gaan niet meer stemmen.

De vraag die deze uitzending bij mij opriep was: ‘van wie is het geld?’

Met deze vraag kun je in oeverloze discussie verzanden, maar de kern van de zaak is dat wet- en regelgeving, definities over eigendom van geld en afdracht aan het maatschappelijk geheel (belastingen) kunnen beïnvloeden en verschuiven. Is het geld van de aandeelhouders? Van de directie van bedrijven? Van de werknemers in het bedrijf? Van de klanten en consumenten van het bedrijf? Of van ons allemaal?

Hier liggen keuzen aan ten grondslag. Keuzen die wij, als sociaaldemocraten, kunnen maken, kunnen beïnvloeden en zelfs kunnen bepalen.

 

Het grootste dreigement dat ons telkens opnieuw wordt voorgehouden als we de definitie van kapitaal, en of de verdeling van kapitaal, ter discussie willen stellen, is dat bedrijven dan weggaan, dat ze mensen gaan ontslaan en de werkgelegenheid zal dalen. Dat ‘het’ niet meer te betalen is. Maar ten eerste zijn dit aannamen die nog maar (o.a. uit wetenschappelijke onderzoek) moeten blijken. En ten tweede zijn wij allen werknemers, klanten en consumenten, en hebben we dus invloed op hetgeen bedrijven maken en verkopen. Wij stoppen er ons geld in. Bedrijven kunnen namelijk niet zonder consumenten en niet zonder werknemers. Daaruit volgt de opdracht hoe krijgen we invloed krijgen op de besteding van de winst?

Vanuit sociaal democratisch perspectief vind ik het persoonlijk stuitend dat wij, sociaal democraten, bang gemaakt worden. We zouden juist een krachtig collectief moeten vormen om de angst om te zetten in daden. En daarbij hebben we leiders nodig die bereid zijn om de vraag ‘van wie is het geld?’ ter discussie te stellen.

 

De sociaal democratische opdracht om telkens opnieuw, in veranderende situaties, een balans te zoeken tussen kapitaal en arbeid, IS de opdracht aan de Sociaal Democratie. Want onder de verdeling van ‘ons geld’ liggen de grote trage maatschappelijke vragen als terugdringen van ongelijkheid, armoede, werkloosheid, gegarandeerde toegang tot voorzieningen en onderwijs, en gehoor kunnen geven aan de oproep tot zelfredzaamheid als individu.

Van de weeromstuit heb ik mij aangesloten bij de beweging Ons Geld. http://onsgeld.nu/gevolgen/

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
&n

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s