Idiote oproep om Samsom opnieuw lijsttrekker te maken

Wouter van Oorschot roept in de NRC van 10 mei op om Samsom in 2017 weer opnieuw lijsttrekker van de PvdA te maken. Hij is vast lid van een andere partij die de PvdA het liefst definitief naar de ondergang wil leiden, anders kun je niet zulke onzin schrijven. Wellicht is hij bevriend met Rutte, die schijnt het tegenwoordig quasi-liefkozend over het ‘PvdA-tje van Diederik’ te hebben.

Tijdens de afgelopen drie verkiezingen hebben wij als PvdA zware nederlagen geleden. Bij de laatste verkiezingen voor de gemeenteraad werd de PvdA weggevaagd in veel steden. Bij de laatste provinciale statenverkiezingen verloor onze partij in alle 393 gemeenten. Sinds maart van dit jaar staat mijn partij zelfs op een historisch dieptepunt van nog maar acht zetels in de peiling, de 7e partij van het land, en een verlies van bijna 80% ten opzichte van 2012.

Ook de gesprekken op straat laten heel duidelijk zien dat onze partij te kampen heeft met een diepe vertrouwenscrisis in de samenleving. De PvdA heeft een ernstig probleem als het gaat om de geloofwaardigheid, betrouwbaarheid en herkenbaarheid. En ook bij onze leden – in plaats van 100.000 leden erbij, zoals Hans Spekman, die vier jaar geleden beloofde, zijn er 10.000 leden minder. Vooral veel mensen die al heel lang lid zijn en ook veel-oud kader verlaten uit onvrede de partij.

Niettemin meent van Oorschot dat alle critici van Samsom ‘ondermaatse leden en/of volksvertegenwoordigers’ zijn. Je moet maar durven.
Volgens van Oorschot toont Samsom politieke moed om door te gaan met het verdedigen van wat dezelfde Samsom nog rechts-rot beleid noemde in de campagne van 2012. Dat was ook de reden van de onverwachte zege in 2012, tezamen met zijn belofte van ‘het eerlijke verhaal’. In werkelijkheid kon hij zich nauwelijks bedwingen om direct bij Rutte in bed te kruipen, terwijl zijn kiezers hem massaal juist hadden gesteund om een tweede kabinet Rutte te voorkomen. De beloftes aan de kiezers maakten plaats voor beloftes aan ‘Marc’, en de PvdA-achterban moest tandenknarsend idiote uitruil van dossiers aanvaarden, waarin mensenrechten (denk aan de strafbaarstelling van illegale vluchtelingen) werden uitgeruild tegen minimale inkomenscorrecties.

Het eerlijke verhaal van Samsom bleek kleine lettertjes te bevatten – hij had toch altijd een voorbehoud gemaakt, zo klinkt het nu als Samsom hierop wordt aangesproken. Maar net als bedrogen kopers bij malafide verkopers die zich beroepen op de kleine lettertjes in een koopcontract, trappen bedrogen kiezers hier niet in.

Van Oorschot stelt dat er weliswaar kanttekeningen te plaatsen zijn bij het door Rutte II gevoerde beleid ‘die knagen aan het hart van iedere sociaal-democraat’ – welke dat zijn wordt overigens in zijn betoog niet duidelijk. Maar, zo gaat hij verder: ‘wie beweert dat de PvdA de afgelopen vier jaar slechts naar de pijpen van de VVD heeft gedanst, is een onwaardig demagoog.’ Tja, dat zou ik nu juist van deze bewering willen zeggen.

Hij roemt bijv. de gedoogregeling voor 25.000 asielzoekerskinderen. In werkelijkheid worden 92% (!) van de kinderen die hierop een beroep doen afgewezen, ondanks dat ze al tenminste 5 jaar hier verblijven, en moet er nog steeds opnieuw bij iedere uitzetting lokaal actie gevoerd worden en verkeert het gros van deze kinderen in gekmakende onzekerheid. Per jaar komen er honderden gewortelde kinderen bij aan wie een verblijfsvergunning op grond van het Kinderpardon wordt geweigerd. Mensenrechten- en vluchtelingenorganisaties voeren al een tijd actie hiertegen met veel media-aandacht. Op het partijcongres werd met overgrote meerderheid een motie aangenomen die onze Tweede Kamerfractie opdroeg om de uitvoering van het kinderpardon opnieuw te agenderen. Tevergeefs, opnieuw weegt de loyaliteit van Samsom aan ‘Marc’ zwaarder dan die aan de eigen partij.

Kritische leden die daar geen genoegen meenemen worden door Samsom c.s. gechanteerd: zij maken de partij kapot of worden persoonlijk aansprakelijk gesteld voor het opblazen van het kabinet. De repressieve tolerantie die binnen de PvdA tot ware kunst is verheven tegenover kritische leden, verwordt achter de schermen al gauw tot regelrechte chantage en kwaadsprekerij: niet Samsom c.s., maar de critici maken de partij kapot. Dit alles kan van Oorschot toch nauwelijks ontgaan zijn. Maar of hij trapt wel in de gladde praatjes in de diarree van juichende mailtjes die het partijbureau bij iedere nederlaag als succes laat uitgaan, of hij is gewoon te kwader trouw.

Van Oorschot gaat verder met het benoemen van de zegeningen van Rutte-II: de werkloosheid is met 2% gedaald, er zijn 150.000 banen bijgekomen, het aantal vacatures stijgt – en suggereert dat er nog veel meer mooie resultaten zijn. Tja, het gaat gelukkig eindelijk iets beter met de economie. Maar er is niemand buiten de coalitie en de heer van Oorschot die menen dat dit te danken is aan het kabinetsbeleid. Integendeel, de crisis heeft juist langer geduurd en heeft zich meer verdiept dan nodig was, juist door dit rampzalig bezuinigingsbeleid. In plaats van investeren in duurzame groei en werkgelegenheid (die mijn PvdA nog beloofde in de campagne van 2012), heeft het kabinet de groei afgeknepen door onnodige en averechts werkende enorme bezuinigingen, met name op tienduizenden banen in onder meer de zorg, vooral banen aan de onderkant van de arbeidsmarkt. Daar komt bij dat nieuwe zeepbellen dreigen, omdat de financiële sector nog steeds niet voldoende is bedwongen, maar met steun van Samsom ging ABNAMRO wel gewoon naar de beurs – wederom in strijd met zijn verkiezingsbelofte.

En als je de groei goed nader bekijkt, dan zie je dat de groei vooral ten goede komt aan het kapitaal (onze vermogende burgers en het grootbedrijf), dat er nog steeds miljarden aan belasting ontweken en ontdoken wordt, en dat de groei voor arbeid in loon en in aantal arbeidsplaatsen in verhouding nauwelijks profiteert. De werkloosheid blijft op een onaanvaardbaar hoog niveau en de langdurige werkloosheid (> dan 1 jaar werkloos) onder ouderen neemt nog steeds toe. Naast ouderen (dat ben je al vanaf je 45e), zijn laaggeschoolden en Nederlanders met een niet-westerse afkomst ruim oververtegenwoordigd in de langdurige werkloosheid. Oudere werklozen krijgen ondertussen later pensioen, waardoor voor velen eerst de bijstand dreigt, met een voordeurdelerskorting als je met iemand samenwoont. De banen die er bij komen zijn bovendien vooral slecht-betaalde flexbanen, payroll-constructies etc. Het kabinet – met steun van Samsom zijn fractie – doet vrijwel niets aan werkloosheid onder ouderen – behalve een oud-voetballer (God betere het!) een baantje te geven als ambassadeur voor ouderen. Mijn ambassadeur (ik ben 59) is hij niet – hij is vooral met uitzendbureaus beter, zo begreep ik deze week – flexwerk dat Samsom zegt te willen terug te dringen.

Van Oorschot noemt ook niet de nog steeds toenemende ongelijkheid – zowel exorbitante rijkdom als steeds diepere en langdurige armoede groeit in ons land, laag- en hooggeschoolden ontmoeten elkaar steeds minder en de scholen verergeren eerder de segregatie dan dat ze perspectief op verheffing bieden. Dankzij het beleid van twee kabinetten-Rutte wordt de kans dat iemand die als dubbeltje geboren is ooit een kwartje kan worden, steeds kleiner – met dank aan de fractie van Samsom.

In de zorg heeft zich ondertussen een complete kaalslag voorgedaan, waarin de bureaucratie van de rijksoverheid heeft plaatsgemaakt voor perfide marktwerking en zo mogelijk nog gekker makende bureaucratie van de gemeenten, die in plaats van de cliënt het budget centraal stellen, de emanciperende gedachte van ‘eigen kracht’ verkrachten tot een omgekeerde bewijslast dat je toch echt hulp nodig hebt, en waar incompetentie (zie het PGB-drama, de jeugdzorg, de GGZ, etc.) zegeviert. Volgens NRC-columnist Tom-Jan Meeus in dezelfde NRC is het allemaal niet zo erg: “Er zijn geen doden gevallen”. Of dat echt ook zo is, waag ik te betwijfelen – zie de groeiende wachtlijsten bij jeugdzorg – ook bij ernstige kindermishandeling – en de toename van verwarde psychiatrische patiënten op straat. In plaats van naast de mensen te gaan staan die in de problemen zijn gekomen door dit boegbeeld van Samsom’s beleid wordt de stelselwijziging het nieuwe dogmatische gedachtengoed van de neoliberale elite in mijn partij.

In de woningbouw wordt het schrijnend tekort aan sociale woningen maar niet opgelost. De idiote verhuurdersheffing maakt het onmogelijk om voldoende te investeren. Pas toen de vluchtelingenstroom uit Syrië echt op stoom kwam, kwam er een plan – waarvan overigens nog bedroevend weinig is uitgevoerd – de containerwoningen blijken niet zo snel leverbaar…

Wel werd gesuggereerd, ook en vooral door Samsom, dat de vluchtelingen een bedreiging waren voor onze verzorgingsstaat, onze banen en onze woningen. De werkelijkheid is dat de tekorten op al deze terreinen veroorzaakt zijn door falend beleid, waarvoor Samsom en zijn fractie voluit verantwoordelijkheid dragen. Het is uitermate kwalijk en immoreel dat mensen aan de onderkant van onze samenleving, die door Samsom in uitzichtloze armoede, werkloosheid, slechte woningen en slechte zorg zijn geraakt, zo worden opgezet tegen vluchtelingen. De AZC’s en woningen voor statushouders worden ook nog eens onevenredig veel juist in de armste wijken geplaatst, zie Rotterdam en Utrecht. Even leek Samsom echt iets te willen doen aan de mensonterende taferelen van bootvluchtelingen, met mensensmokkelaars, prikkeldraad en verblijf in de open lucht in de modder van vrouwen en kinderen op de vlucht voor de verschrikkingen van de oorlog. Er zou een luchtbrug moeten komen waarmee voorlopig 400 vluchtelingen per dag uit Turkije naar Nederland zouden moeten komen. Maar de dag (3 maart jl.) was nog niet voorbij of hij moest het plan al inslikken. Uiteindelijk kwam er wel een plan-Samsom, maar dat bestaat vooral uit het terugsturen van vluchtelingen naar Turkije of andere landen, het veilig verklaren van een land dat in toenemende mate zelfs niet voor de eigen burgers veilig is en waarin het regime steeds meer in plaats van minder mensenrechte schendt, dat wapens levert aan rebellen die gelieerd zijn aan Al-Qaida, dat de grens met Syrië over vluchtelingen op slot heeft gezet, terwijl de beschietingen op de vluchtelingen vlak voor die grens doorgaan, dat zelf schiet en mishandelingen pleegt op Syrische vluchtelingen.

Het plan-Samsom is daarnaast verantwoordelijk voor de enorme aantallen vluchtelingen in illegale detentie met onvoldoende voedsel, medicijnen en hulp, en voor het sluiten van de Balkanroute, waardoor tienduizenden gezinnen vast zitten en geen adequate hulp en asiel wordt geboden. Er wordt op ze geschoten met rubber kogels en traangas, nu ook met echte kogels (Slowakije), en ze verdrinken bij het oversteken van rivieren. De route lijkt zich inmiddels al te verleggen, en nu het steeds moeilijker wordt om Europa binnen te komen, verdienen de mensensmokkelaars nog meer. Ondertussen zijn er nauwelijks vluchtelingen naar Europa gevlogen – voor Nederland staat de teller op 34. Maar het aantal bootvluchtelingen naar Griekenland neemt toch af – zo is de verdedigingslinie. Ja, dat klopt, waarschijnlijk alleen tijdelijk en dit immorele akkoord lijkt ook alweer op zijn einde te lopen. Maar er was wel degelijk een alternatief, zoals Canada ons liet zien. Daar neemt men ruim 300.000 vluchtelingen met een luchtbrug op, de UNHCR selecteert, en er is geen akkoord met onverdedigbare wederdiensten voor Turkije voor nodig. Dat was wat Samsom op die derde maart jl. aanvankelijk ook suggereerde, maar voor Samsom is alles vloeibaar – als dit kabinet de rit maar uitzit.

Samsom heeft vanaf het moment dat de verkiezingen in 2012 voorbij waren laten zien dat hij een man zonder ruggengraat en zonder principes is. De PvdA had onder Kok al zijn ideologische veren afgeschut, met dank aan Nelie Kroes die het haar toenmalige man Bram Peper influisterde (overigens nam Kok juist deze week afstand van dit kabinet – een vergissing noemde hij het, en hij pleit nu voor linkse samenwerking). Onder Wouter Bos was de partij de weg al helemaal kwijt, In de neoliberale mix van bezuinigen, privatisering en marktwerking wist Bos bij zijn campagne al niet meer te formuleren waar de partij voor stond – hetgeen ook nog eens pijnlijk geëtaleerd werd in een film over die campagne. De neoliberale ‘Bende van Bos’ is ook verantwoordelijk voor de formatie van dit kabinet en daarmee van de teloorgang van mijn partij. Diederik Samsom is vooral een technocraat, een ingenieur van dit kabinet, dat de mensen die altijd voor steun en zekerheid bij onze partij schuilden, zo in de steek heeft gelaten. Zijn woorden zijn holle frasen geworden, platte en ook nog eens slechte marketing, niemand geelooft hem nog (behalve kennelijk van Oorschot). De PvdA van Samsom heeft nergens een rode lijn, over alles valt een pragmatisch compromis te sluiten of is een uitruil mogelijk. Het is tenenkrommende retoriek, aantoonbaar niet ‘het eerlijke verhaal’.

Waar ik het met van Oorschot wel over eens ben is dat een lijsttrekkersstrijd tussen Samsom en Asscher het probleem bij de partij niet zal oplossen. Moet Asscher ineens afstand nemen van een beleid waar hij de afgelopen 4,5 wel verantwoordelijkheid voor droeg? Ik vraag mij af hoe hij dat geloofwaardig zou willen doen. De Nederlandse Jeremy Corbyn of Ben Sanders is helaas nog niet opgestaan.

Ik ben het overigens ook eens met van Oorschot dat alleen een partijwissel niet genoeg is. Er is zoveel kapot gemaakt in onze partij dat daar inmiddels veel meer voor nodig is. En dat de crisis ook breder is dan bij de PvdA, want GL en SP profiteren electoraal daar maar zeer magertjes van – de PVV is ongeveer net zo groot als deze drie partijen samen! Maar bij de PvdA is de crisis wel het diepst en meest acuut, en de partijtop is de enige die dat nog hardnekkig blijft ontkennen en relativeren. Als we gewoon blijven doorgaan alsof er niets aan de hand is, als de vertrouwenscrisis ontkend blijft worden, als men door gaat met het bejubelen van dit kabinetsbeleid in plaats van weer naast de mensen te gaan staan, als men Samsom de lijst weer opnieuw laat trekken, dan vrees ik voor het definitieve einde van mijn partij. Er is een totale renaissance van onze partij nodig, zoals nu op meer plaatsen in Europa lijkt te gaan gebeuren, en ja, dat vraagt ook een andere leider. Iemand die geloofwaardig weer het ideologisch geïnspireerde verhaal weet te houden, voor wie compromissen alleen op inhoud gesloten worden, voor wie beginselen geen hobby’s zijn die je zo kunt inleveren of uitruilen, iemand die woord en daad weet te verbinden.

Dat zal eerst vooral in de oppositie moeten gebeuren, tenzij met GL én SP gezamenlijk een vuist kan worden gemaakt. Op wat langere termijn moet links daar toch met een nieuwe doorbraak komen. Een stembusakkoord met deze partijen in 2017 zal ook alleen met een nieuwe leider bij de PvdA tot stand komen – ook bij hen heeft Samsom begrijpelijk alle geloofwaardigheid verloren. Misschien moeten we bij het komende partijcongres ook met T-shirts rondlopen waarin op het vertrek van onze partijleider wordt aangedrongen – in Oostenrijk leidde dit deze week tot succes na aanvankelijk verzet tegen verandering door de partijleiding. Maar nog belangrijker is dat er een geloofwaardige nieuwe kandidaat voor het leiderschap opstaat: niet besmeurd door steun aan dit kabinetsbeleid, iemand die hoop en inspiratie geeft aan een nieuwe toekomst van de sociaal-democratie in bredere linkse bedding en dat ideaal ook weer dichterbij weet te brengen.

Er zijn zoveel partijprominenten die ik achter de coulissen hoor mopperen: iemand moet het wel gaan doen! Waar blijft deze gedroomde kandidaat? Er is een groeiende beweging van leden die het anders wil binnen onze partij. Onze ‘Linksom! in de PvdA’-beweging groeit nog steeds en er zijn meer groepen in de partij die snakken naar verandering. Deze zal achter een kandidaat gaan staan die onze partij weer linksom laat gaan. Volgens van Oorschot moet de PvdA na de verloren verkiezingen van 2017 onder leiding van Samsom in eendracht zijn wonden likken. Eendracht krijg je echter niet door critici als demagogen weg te zetten en als Samsom leider blijft, dan is de patiënt straks overleden en heeft wonden likken niet zoveel zin meer.

Het is nog niet te laat – voorkom het scenario van Wouter van Oorschot. De uitslag in 2017 zal er niet heel snel beter van worden – vertrouwen komt te voet maar gaat te paard – maar dan kan er tenminste weer gebouwd worden. Met Samsom gaat dat echt niet lukken – ik wens hem toe dat hij dat nu ook zelf eindelijk inziet en een pijnlijke confrontatie in het najaar en/of een nog pijnlijker nederlaag in maart 2017 kan uitblijven.

Gerard Bosman, voorzitter PvdA Ridderkerk en initiatiefnemer Linksom! in de PvdA, maar geschreven op persoonlijke titel

Zie ook: http://www.wbs.nl/system/files/mirjam_de_rijk_-_wat_te_doen_met_de_werklust_van_2.1_miljoen1.pdf en: http://www.groene.nl/artikel/revolutie

Advertenties

3 gedachtes over “Idiote oproep om Samsom opnieuw lijsttrekker te maken

  1. Een column uit het hart, waarvoor dank. Maar het is volgens mij al lang wél te laat. Al veel langer dan het aantreden van dit kabinet al. Zelfs al voor Wouter Bos. Het probleem is ontstaan onder Kok.

    De PvdA is een partij met een historische linkse aanhang die bijna niet meer existent is. De partij is eerder een carrièrebeurs voor ambtenaren

    Wat ik overigens mis in de analyse is het akkoord gaan met de JSF, maar nog veel belangrijker het volledig zinloze en contraproductieve pestbeleid voor uitkeringsgerechtigden enerzijds (Klijnsma), en de pestmaatregelen voor flexwerkers die geen enkele vaste baan opleveren anderzijds (Asscher).

    Ik vergeet dan nog het uitkleden van het recht door bezuinigingen en verhoging van griffiekosten. Alsof de lijst hierboven al niet lang genoeg was.

    Ik denk dat linkse PvdA’ers het niet gaat lukken de partij te hervormen. Het is niet één leider, het is de hele top van bestuurders die in en in visieloos en rot is. Ik denk dat PvdA’ers met idealen en principes hun keuze moeten maken voor de SP, GroenLinks of D66. Klassiek sociaal democraten die terug willen naar de verzorgingsstaat van hoe die was, kiezen voor de conservatief linkse SP. Progressief liberalen die de verzorgingsstaat en kritiek op het ‘neoliberalisme’ niet zo belangrijk vinden maar wel hechten aan mensenrechten en internationale samenwerking zijn goed bij D66. En in het midden zit GroenLinks. Het is beter voor Links als de PvdA als troebele smet in dit speelveld verdwijnt. Dat geeft meer duidelijkheid aan kiezers.

  2. Samsom zegt letterlijk; het zijn geen jaren 70 meer. De tijd is veranderd en je moet ook met andere oplossingen komen. En dan komt een verhaal dat je compromissen moet sluiten one doel te bereiken.
    Neen; geen 40!zetels meer of er moet een wonder gebeuren.
    Dat wonder komt dus niet van #samsom, maar eerder van alle linkse kiezers die wanhopig blijven proberen, ieder voor zich, en de hoop niet op te willen geven.
    Ja; den Uyl heeft als politicus ook veel tegen wind gekent, maar altijd blijven geloven……
    Die uitstraling mis ik bij zowel #Spekman als #Samsom.
    Het is of ze het e r bij doen voor hun broodwinning.
    Het is vooral ongeloof wat mij bezig houdt. Waar is die gedrevenheid gebleven. Met stemverheffing donderde het in den Haag was mijn indruk.
    In alle afdelingen zullen wel linkse geluiden te vinden zijn, maar tot nu toe met te weinig tromgeroffel.
    Mensen; er is werk aan de winkel. Vanzelf komt het niet aanwaaien.
    Theedrinken en al die flauwekul die jaren lang gebezigd werd om linkse samenwerking te bevorderen, daar komt niets van terecht. Sinds begin van deze eeuw hebben we geen groei meer gekend. Ja groei die niet terecht kwam waar het moest. Nu we door problemen met de gaswinning genoodzaakt zijn andere energievoorziening aan te wenden staan we voor levensgrote uitdagingen. Tevens is de vergrijzing een uitdaging en de werkgelegenheid voor 50 plussers. Een groot verschil met de jaren tot 2000 en nu is dat we afhankelijker zijn geworden van #Europa.

    Wie kan hiermee omgaan? En heeft daar een antwoord op.

  3. In 2012 beloofde Diederik Samson dat de PvdA zich voor een sterker en socialer Nederland zou gaan inzetten. Bijna vier jaar later weten we wel beter. Er zijn ook niet veel mensen meer die nog geloven in de verhalen van Diederik. Nauwelijks is er tussentijds een poging gedaan om de PvdA kiezers te belonen voor hun stemgedrag in 2012. Sterker nog, veel mensen hebben te maken gekregen met een stapeling van lasten. Diederik had zich ook wel gauw in de gunst weten te werken van lieden die volgens hem alleen maar rechts rot beleid voerden. Vele bezuinigingen, teveel om ze hier allen te vermelden, maar de hervormingen in sociale voorzieningen, een participatiewet en decentralisatie van de Zorg laten duidelijk het droevige resultaat zien.

    De volgende Tweede Kamerverkiezing is alweer in maart 2017. In aanloop daarnaartoe kan ik me voorstellen dat toekomstige Kamerleden van de PvdA niet graag herinnerd worden aan de prestaties van hun voorgangers en het uitruil- kabinet. Mocht er zich zo’n pijnlijk moment gaan voordoen, dan zullen de kandidaat Kamerleden ons er fijntjes op wijzen dat de blik naar voren gericht moet worden. Niet achterom – maar vooruit kijken wordt het parool! Wel dreigen we dan opnieuw bij de neus genomen te worden en we zijn al zoveel achteruit geboerd sinds Kok. Voor deze PvdA lijkt verarming voor een deel van het volk van minder belang dan een beetje verkiezingsuitslag. Natuurlijk is de afgang van de PvdA niet alleen de eigenzinnige Diederik aan te rekenen. Die blaam geldt voor bijna zijn gehele Tweede Kamerfractie. En als het om geloofwaardigheid gaat stel ik vast dat het niets uitmaakt wie de nieuwe PvdA lijsttrekker wordt. Geen enkele PvdA leider is toch geloofwaardig als die de eigen ideologie gaat minachten en zich omringd weet door conservatieven en vrije markt aanbidders.

    Teveel is de PvdA meegesleurd door het liberale gedachtegoed en vrije markt mechanisme. De partij maakt zichzelf dan ook overbodig indien zij maar blijft talmen om afstand te nemen van partijen met een tegengestelde ideologie. Maar tegelijkertijd zal een radicale koerswending van de PvdA bij velen op de lachspieren gaan werken. Van Diederik, bedrijfsleider van het uitruil-kabinet, mag zo’n draai in politieke opstelling niet verwacht worden. Met Samson als lijsttrekker kan er ook geen ‘eerlijk verhaal’ meer komen, hoogstens een verantwoording voor kabinetsbeleid. Het alternatief, te gaan voor een andere lijsttrekker, is evenmin aantrekkelijk. Want zoals ik hiervoor al schreef, het maakt niets uit. Er heerst gewoon een groot onbehagen over het politiek bedrijven van de ‘middenpartij’, PvdA.

    De Banken zijn gered, nu het land nog!

    Als het gaat om inrichting van de samenleving moet de PvdA haar eigen ideologie als uitgangspunt daarvoor nemen. De PvdA moet daarom de overheid niet meer laten terugtreden. Wie beweert dat de overheid kleiner moet, zegt niets anders dan dat armen en uitkeringstrekkers hun eigen broek moeten ophouden. Het wordt een jungle als we alles aan de markt overlaten. Een PvdA moet daarom ijveren voor inperking van het vrije marktmechanisme. Veel privatisering is met instemming van de PvdA al een flop geworden. Het terugdraaien van de vrije marktwerking in de Zorg is zo en zo een must. De alsmaar groter wordende tegenstelling van ‘arm en rijk’ in Nederland en EU lijkt eerder meer draagvlak te verkrijgen dan dat er tegenin wordt gegaan. Kortom, de uitwassen en tekortkomingen van ons financieel, sociaal en economisch systeem vragen permanent de aandacht en controle van een sociaal democratische partij.

    Een lijsttrekker die hiervoor strijd wil leveren kan op vertrouwen rekenen.

    Jan Wijma

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s