Uitnodiging

Door: Louis Plas

Linksom! In de PvdA heeft het kandidaat voorzitters duo, Astrid Oosenbrug en Gerard Oosterwijk, bereid gevonden om in een openbare bijeenkomst met PvdA leden en met onze groep van gedachten te wisselen.

Zij komen daarbij graag hun plannen en hun programma voor de PvdA toelichten.
 
Zoals u weet, is onze huidige PvdA voorzitter Hans Spekman op dit moment demissionair en treedt hij dit najaar af. Hij heeft zijn conclusie getrokken uit de zware verkiezingsnederlaag, die onze partij heeft geleden.
 
De PvdA kent een open procedure bij de verkiezing van het voorzitterschap. Wie volgens vastgestelde regels voldoende steun verwerft, kan deelnemen aan de verkiezingsprocedure. Voor de leden van onze vereniging is het daarom van belang, om bij de voorzitterskeuze hun mening zorgvuldig te vormen.
 
Wij als Linksom! hebben deze zomer een brief geschreven aan ons partijbestuur over de koers van onze partij. Bovendien schreven wij een reactie naar aanleiding van het, in opdracht van het partijbestuur door Paul Depla geschreven, rapport:  “Op de Toekomst”. Beide stukken van onze hand kunt u terugvinden op onze Linksom! website.
 
Onze gedachten leggen wij graag aan de kandidaat voorzitters voor. We hopen op een levendige gedachtenwisseling.
 
Nog enkele praktische gegevens.
 
De datum voor deze bijeenkomst is donderdag 17 augustus aanstaande. Inloop vanaf 19.30. De aanvangstijd is 20.00. Het adres is het partijkantoor van de PvdA Rotterdam, Willem Smalthof 95 te Rotterdam.

Wij hopen op uw komst!

De sociaaldemocratie zal terug komen …

Door: Jan Wijma

Optimisme kan Lodewijk Asscher niet ontzegd worden. Of zijn hoop op terugkeer van de sociaaldemocratie werkelijkheid wordt is nog maar de vraag. Men moet het mij maar niet kwalijk nemen als ik me kan voorstellen dat het voor de ‘traditionele’ sociaaldemocratie in Europa minder leuk wordt. Ook Lodewijk kan het niet zijn ontgaan dat in het rijke Nederland steeds meer mensen achterop zijn geraakt. In een snel veranderende wereld biedt een politieke partij met een ideologie die haar vertegenwoordigers niet inspireert voor burgers geen enkel houvast. Als dan die lepe politici nog het verkeerde beleid uitzetten ergert dat gedrag alleen maar.

Met name geldt dit voor jongeren die, zo lijkt het, de hele wereld wel aan kunnen maar niets op hebben met solidariteit en politiek. Maar die ‘afkeer’ van jongeren is niet het enige probleem voor de PvdA want meer dan twee decennia kiezen sociaal democraten voor neoliberale benaderingen. Daarnaast heeft de PvdA mijn inziens nooit een goed idee gehad wat integratie van immigranten eigenlijk in onze samenleving betekent. Veel te gemakkelijk ging de PvdA hierin voorbij aan de toenemende wanhoop en opofferingen van mensen die het al niet breed hebben en zich nimmer gehoord weten.

Ook de snelle invoering van de participatiewet getuigt van weinig inzicht want vele burgers hebben intussen kennis kunnen maken met het repressieve karakter van die wet. Overigens is de wet – die het participeren oplegt – niet ingegeven vanuit idealen maar komt gewoon voort uit bezuinigingsdrift en marktwerking. Die hervormingen zijn gewoon een synoniem voor afbraak en bezuiniging. Omdat er in de laatste twee decennia veel op (sociale) voorzieningen is hervormd krijgt een grote hoeveelheid mensen te maken met armoede. Chronisch zieken en oudere werklozen kunnen door gebrek aan goede vooruitzichten het helemaal schudden. Laagopgeleiden zijn er aan gewend om de klos te zijn maar inmiddels verandert dat snel. Ledigheid raakt steeds meer mensen in de middenklasse en de (verborgen) armoede neemt snel toe. Teleurstelling en boosheid doen ook hen vervolgens afkeren van de correcte politiek.
Lees verder

Regeren is halveren

Door: Tom van Doormaal

Nu de formatie even stil ligt, vraag ik me af: zou ik minister willen zijn? Eerlijk: ik ben blij dat Rutte mijn telefoonnummer niet heeft. Iedereen vreest het lot van de PvdA en dat compliceert alle vrijages. Wat heeft de PvdA niet goed gedaan?

Zijn we de basis van onze geloofsartikelen kwijt geraakt? Denkt de kiezer dat we die geloofsartikelen hebben verraden? Ik blijf er mee bezig. Ik wil graag een samenleving met zorgzame relaties. Maar lukt dat, kan dat wel met onze voorzichtige houding t.o.v. marktwerking?

Kunnen we met overheidsbeleid zorgzame relaties bevorderen en marktprocessen beheersen? Het lijkt mij de hamvraag, waar we het nooit overhebben.

Wonen en de budgetlogica

In het wonen is het beleid de mensen met de laagste inkomens in de goedkoopste woningen te concentreren. Dat geeft de kleinste noodzaak voor huurtoeslag of andere inkomensondersteuning. Helaas, die woningen staan bij elkaar, dus we concentreren mensen met weinig of geen inkomen of werk op bepaalde plekken. Dat was nu net het probleem in de achterstandswijken en de stadsvernieuwing. Concentratie van de laagste inkomens en kansarmen zorgt voor versneld bouwkundig en sociaal verval.

De sociale huurwoning voor de zwaksten, betekent dat het mengen van huur en koop minder voor komt en minder wenselijk wordt. De segregatie versterkt zichzelf.

Maar de beleidsmakers in het wonen redeneren in de richting van efficiënt gebruik van geld; op de korte termijn levert het wat op, maar op de lange termijn komt er grote ellende van. Het is, nog steeds, ook beleid van de PvdA.
Lees verder

De stemming en de formatie


 
 
Door: Tom van Doormaal
 
 
Het politieke klimaat is milder dan het was. “Eén aspect is vrijwel uit onze politiek verdwenen: de woede.” Dat is inderdaad een rake observatie van Tom Jan Meeuws in de NRC van 15 juli. Den Haag is na de verkiezingen niet boos meer. Inmiddels breekt ook voor de formatieonderhandelingen de vakantie aan. Erg urgent lijkt een nieuwe regering niet te zijn.

De NRC haalt politicologen aan die het hebben over de “globalisering van het politieke idee”, wat gemakkelijk vertaald als het “einde van de politiek”. Het is wel vaker beweerd door mijn Amerikaanse collega’s (“The end of ideology”). Soms denk ik ook dat het iets betekent, maar ik denk ook vaak: het is andersom. Juist de chaos en het onideologische gedoe leidt tot nieuwe politisering.

Over woede

Het is een goede observatie: niemand lijkt zich druk te maken over de volstrekte slakkengang van de formatie. Iedereen maakt zich een beetje druk over vrijheid van meningsuiting, maar wie heeft over politieke ideeënvorming? Ook niemand, lijkt het.

Politieke woede verkoopt natuurlijk. De politici moeten kunnen optreden in de media, waartoe ze het best de volkswoede exploiteren. Maar nu maar even niet: het is vakantietijd, mooi weer, de economie trekt aan en de arbeidsmarkt ook. We zijn het niet erg eens met elkaar, maar laten we eerst de kansen gebruiken om geld te verdienen; dat gevoel.

Ik ben benieuwd: Wilders was een in hyperbolen grossierende vulkaan, maar dat gaat niet meer werken. Zijn demonstratie tegen de benoeming van een PvdA-burgemeester van Marokkaanse origine in Arnhem was een vertoninkje. Wanneer krijgt hij in de gaten dat hij een nieuw repertoire nodig heeft? Boos theater werkt nu in elk geval niet.
Lees verder

Politieke vervreemding

Door: Tom van Doormaal

Een fascinerend ego-document is dat van de Griekse minister van Financiën, Yanis Varoufakis. Hoe zat het ook al weer? Varoufakis had problemen met Jeroen Dijsselbloem: die wilde als voorzitter van de Eurogroep niet steeds hoorcolleges economie van Varoufakis, maar een Griekse regering die braaf deed wat de Troika verlangde. Maar het ging toch over economie?

Na een half jaar was Dijsselbloem wel klaar met de zelfbewuste Griek. Hij vroeg Alexis Tsipras, de Griekse premier, zich van Varoufakis te ontdoen. Mooi beeld: Dijsselbloem wil opstaan en weglopen, maar Varoufakis verspert hem de weg om hem de hand te drukken. Het blijft een ongemakkelijke illustratie van het feit dat ook hoge politiek mensenwerk is, waar karakters een bepalende rol spelen.

In “Adults in the room” schildert Varoufakis vooral het halve jaar dat hij minister was (2015), waarin hij Grexit wist te voorkomen en nieuwe regelingen voor de Grieken tot stand kwamen. In die periode werd ook de rekening voor corruptie en lichtzinnigheid bij de gewone Griek neergelegd. Maar Schäuble en Dijsselbloem hadden zorgen van institutionele en politieke aard. De banken moesten hun geld terug en het voorbeeld van de Grieken moest de lichtzinnigheid afremmen.
Lees verder

Uitnodiging bijeenkomst met Gijs van Dijk


 
Door: Dick Kalkman
 
 
 
Helaas ontvingen wij, vlak voor de geplande vergadering, van Gijs van Dijk het bericht dat hij niet aanwezig kan zijn alsmede dat hij niet voor een vervanger bleek te kunnen zorgen. De bijeenkomst van de woensdag 19e juli kan en zal daardoor helaas niet doorgaan. De bijeenkomst, over “goed werk” met het Plan voor de Arbeid van Linksom, is verzet naar maandagavond 11 september 2017, 20:00 uur, weer op het partijkantoor te Rotterdam. Inloop 19:30, adres: Willem Smalthof 95, 3031 NM Rotterdam. Alle PvdA-leden en belangstellenden zijn weer van harte welkom!

Aanstaande woensdag 19 juli, om 20 uur (inloop vanaf 19:30 uur), organiseert PvdA Linksom! voor PvdA-leden en belangstellenden een bijeenkomst met Tweede Kamerlid en vakbondsbestuurder Gijs van Dijk.

Plaats: PvdA kantoor – Rotterdam, Willem Smalthof 95, 3031 NM Rotterdam.
Onderwerp: Goed werk met het Plan voor de Arbeid van Linksom!

Over:

– hoe we meer banen kunnen maken, ook voor laaggeschoolden en mensen met een arbeidsbeperking;

– waarom robotisering niet alleen een bedreiging is, maar ook een kans kan zijn;

– wat we extra kunnen doen voor groepen die oververtegenwoordigd zijn in de werkloosheid;

– hoe we het aantal banen eerlijker kunnen verdelen én kunnen zorgen voor een meer ontspannen arbeidsbestel;

– waarom basisbanen en basisuitkeringen een beter idee zijn dan een basisinkomen;

– hoe we de flexibilisering van de arbeidsmarkt wel kunnen terugdringen en voor eerlijk werk kunnen zorgen.

Een samenvatting van het het Plan voor de Arbeid van Linksom! vind u: Hier.

Het complete Plan van de Arbeid en de Solidariteit alsmede andere plannen vindt u: Hier.

Waartoe sociaaldemocratie


 
Door: Tom van Doormaal

Over de rapportage van Paul Depla
 
 
Het proces

Het is geen toeval: op p.22 beschrijft Paul Depla precies het proces van zijn eigen rapport. Hij werd uitgenodigd voor een klusje door de partij, maar een leidend idee, richting gevende vragen of organisatie werden niet bijgeleverd. Een bal werd op het speelveld gegooid en doe maar wat… Paul Depla vindt het terecht niks.

Maar hoe ging het met deze rapportage? Ik herinner me een oproep voor vier bijeenkomsten, verspreid over het land, maar geen agenda, geen richting gevende vragen of stukken. Ik besloot niet te gaan. De PvdA houdt veel van vooraanstaande figuren met vastzittende zendknoppen, dus ik dacht mijn tijd beter te kunnen gebruiken.

Via de gebruikelijke kanalen hoorde ik niets, zelfs geen zondagsbrief over de follow up. Ik las in de krant dat Depla een rapport had geproduceerd. Ik moest me bedienen van Google om het te vinden. Ik vind dat raar. Ik ben een jaar of veertig lid, dus ik neem aan dat de discussie met mij werd beoogd.

Het is een slang, die zijn eigen staart opeet: Depla snapt het in een andere context, maar zijn eigen rapportage heeft het zelfde procesmatige gebrek. Er is geen idee, geen leidende vraag, geen plan hoe verder te handelen. Geen manier ook om de leden die nog over zijn, te benaderen op een wijze die recht doet aan hun clubtrouw.
Lees verder