Uitnodiging



Door: Louis Plas

Wij hebben Paul Kalma, voorheen Directeur van onze Wiardi Beckman Stichting en ook oud Tweede Kamerlid voor onze partij, gevraagd om met ons mee te denken over de toekomst van de PvdA. Hij heeft zich bereid getoond om in dat verband een inleiding te houden. Uw aanwezigheid en mogelijk ook discussiebijdrage stellen wij daarbij bijzonder op prijs.

Zijn bijdrage is getiteld: “Ontwaak, sociaal – democraat! ” De tekst van het gelijknamige artikel kunt u vinden op https://www.wbs.nl/opinie/all/ontwaak-sociaal-democraat. Het staat ook in Socialisme en Democratie, 2017 -2.

Vanuit Linksom! zal Louis Plas, oud – studiegenoot van Kalma en in de PvdA actief vanaf 1974, een eerste reactie geven.

Er is ruimte voor 25 aanwezigen. Daarom vinden we het plezierig, als u uw komst uiterlijk een dag van tevoren meldt. Een korte e-mail naar lsplas620@gmail.com is voldoende. Bij een mogelijke overtekening kunnen wij u dan berichten, dat het vol is. Hoort u niets, dan heeft u een plaats.

De bijeenkomst is op 6 september 2017. De bijeenkomst wordt gehouden in het partijkantoor van de afdeling Utrecht, Van Brammendreef 159. De inloop is vanaf 19.30 met aanvang om 20.00.

Wij hopen op uw komst!

De kerngroep van Linksom!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Advertenties

Zuinig op het recht


 
Door: Tom van Doormaal

De wet heeft een morele inhoud, bepaalt grenzen en dreigt met sancties.

Je moet iets doen of juist laten. Soms dreigt de wet, als je de regel over treedt. Daarom, vond Willem Witteveen, de wet een soort kunstwerk, een levende uitdrukkingsvorm van onze opvattingen en wijzen van samenleven. De ondertitel van zijn laatste boek luidt: “een andere filosofie van het recht”.

Het dagelijks nieuws zit vol van die spanning tussen moraal en praktijk: het recht als kruispunt.

De vreemdelingen

De ombudsman voor kinderen kon haar emoties maar net de baas, zo verontwaardigd was zij over het uitzetten van een moeder zonder haar kinderen. Het belang van het kind staat altijd voorop en een verscheuring van een gezin is niet in het belang van het kind. Dan passeer je een rode lijn, vonden ook anderen.

Het verhaal was wel te overzien: de moeder had bijna negen jaar tegen uitzetting gevochten, maar nooit een slag gewonnen. De kinderen waren na al die jaren landgenoten geworden. Demonstrerende klasgenootjes maakten dat ook helder. Wat gaat hier nu fout?

Als je geen kans hebt, moet je terug, helder genoeg. Meer dan vijf jaar verblijf geeft een kind een kans op “pardon”, mits mee gewerkt is aan uitzetting. De rechter had overwogen dat er dus geen pardon kon zijn. Dus moeder en kinderen werden gescheiden. Is de wet zo ingewikkeld dat daar 8 jaar proceduretijd voor nodig is? Dit ging dus al jaren fout.
Lees verder

Uitnodiging

Door: Louis Plas

Linksom! In de PvdA heeft het kandidaat voorzitters duo, Astrid Oosenbrug en Gerard Oosterwijk, bereid gevonden om in een openbare bijeenkomst met PvdA leden en met onze groep van gedachten te wisselen.

Zij komen daarbij graag hun plannen en hun programma voor de PvdA toelichten.
 
Zoals u weet, is onze huidige PvdA voorzitter Hans Spekman op dit moment demissionair en treedt hij dit najaar af. Hij heeft zijn conclusie getrokken uit de zware verkiezingsnederlaag, die onze partij heeft geleden.
 
De PvdA kent een open procedure bij de verkiezing van het voorzitterschap. Wie volgens vastgestelde regels voldoende steun verwerft, kan deelnemen aan de verkiezingsprocedure. Voor de leden van onze vereniging is het daarom van belang, om bij de voorzitterskeuze hun mening zorgvuldig te vormen.
 
Wij als Linksom! hebben deze zomer een brief geschreven aan ons partijbestuur over de koers van onze partij. Bovendien schreven wij een reactie naar aanleiding van het, in opdracht van het partijbestuur door Paul Depla geschreven, rapport:  “Op de Toekomst”. Beide stukken van onze hand kunt u terugvinden op onze Linksom! website.
 
Onze gedachten leggen wij graag aan de kandidaat voorzitters voor. We hopen op een levendige gedachtenwisseling.
 
Nog enkele praktische gegevens.
 
De datum voor deze bijeenkomst is donderdag 17 augustus aanstaande. Inloop vanaf 19.30. De aanvangstijd is 20.00. Het adres is het partijkantoor van de PvdA Rotterdam, Willem Smalthof 95 te Rotterdam.

Wij hopen op uw komst!

De sociaaldemocratie zal terug komen …

Door: Jan Wijma

Optimisme kan Lodewijk Asscher niet ontzegd worden. Of zijn hoop op terugkeer van de sociaaldemocratie werkelijkheid wordt is nog maar de vraag. Men moet het mij maar niet kwalijk nemen als ik me kan voorstellen dat het voor de ‘traditionele’ sociaaldemocratie in Europa minder leuk wordt. Ook Lodewijk kan het niet zijn ontgaan dat in het rijke Nederland steeds meer mensen achterop zijn geraakt. In een snel veranderende wereld biedt een politieke partij met een ideologie die haar vertegenwoordigers niet inspireert voor burgers geen enkel houvast. Als dan die lepe politici nog het verkeerde beleid uitzetten ergert dat gedrag alleen maar.

Met name geldt dit voor jongeren die, zo lijkt het, de hele wereld wel aan kunnen maar niets op hebben met solidariteit en politiek. Maar die ‘afkeer’ van jongeren is niet het enige probleem voor de PvdA want meer dan twee decennia kiezen sociaal democraten voor neoliberale benaderingen. Daarnaast heeft de PvdA mijn inziens nooit een goed idee gehad wat integratie van immigranten eigenlijk in onze samenleving betekent. Veel te gemakkelijk ging de PvdA hierin voorbij aan de toenemende wanhoop en opofferingen van mensen die het al niet breed hebben en zich nimmer gehoord weten.

Ook de snelle invoering van de participatiewet getuigt van weinig inzicht want vele burgers hebben intussen kennis kunnen maken met het repressieve karakter van die wet. Overigens is de wet – die het participeren oplegt – niet ingegeven vanuit idealen maar komt gewoon voort uit bezuinigingsdrift en marktwerking. Die hervormingen zijn gewoon een synoniem voor afbraak en bezuiniging. Omdat er in de laatste twee decennia veel op (sociale) voorzieningen is hervormd krijgt een grote hoeveelheid mensen te maken met armoede. Chronisch zieken en oudere werklozen kunnen door gebrek aan goede vooruitzichten het helemaal schudden. Laagopgeleiden zijn er aan gewend om de klos te zijn maar inmiddels verandert dat snel. Ledigheid raakt steeds meer mensen in de middenklasse en de (verborgen) armoede neemt snel toe. Teleurstelling en boosheid doen ook hen vervolgens afkeren van de correcte politiek.
Lees verder

Regeren is halveren

Door: Tom van Doormaal

Nu de formatie even stil ligt, vraag ik me af: zou ik minister willen zijn? Eerlijk: ik ben blij dat Rutte mijn telefoonnummer niet heeft. Iedereen vreest het lot van de PvdA en dat compliceert alle vrijages. Wat heeft de PvdA niet goed gedaan?

Zijn we de basis van onze geloofsartikelen kwijt geraakt? Denkt de kiezer dat we die geloofsartikelen hebben verraden? Ik blijf er mee bezig. Ik wil graag een samenleving met zorgzame relaties. Maar lukt dat, kan dat wel met onze voorzichtige houding t.o.v. marktwerking?

Kunnen we met overheidsbeleid zorgzame relaties bevorderen en marktprocessen beheersen? Het lijkt mij de hamvraag, waar we het nooit overhebben.

Wonen en de budgetlogica

In het wonen is het beleid de mensen met de laagste inkomens in de goedkoopste woningen te concentreren. Dat geeft de kleinste noodzaak voor huurtoeslag of andere inkomensondersteuning. Helaas, die woningen staan bij elkaar, dus we concentreren mensen met weinig of geen inkomen of werk op bepaalde plekken. Dat was nu net het probleem in de achterstandswijken en de stadsvernieuwing. Concentratie van de laagste inkomens en kansarmen zorgt voor versneld bouwkundig en sociaal verval.

De sociale huurwoning voor de zwaksten, betekent dat het mengen van huur en koop minder voor komt en minder wenselijk wordt. De segregatie versterkt zichzelf.

Maar de beleidsmakers in het wonen redeneren in de richting van efficiënt gebruik van geld; op de korte termijn levert het wat op, maar op de lange termijn komt er grote ellende van. Het is, nog steeds, ook beleid van de PvdA.
Lees verder

De stemming en de formatie


 
 
Door: Tom van Doormaal
 
 
Het politieke klimaat is milder dan het was. “Eén aspect is vrijwel uit onze politiek verdwenen: de woede.” Dat is inderdaad een rake observatie van Tom Jan Meeuws in de NRC van 15 juli. Den Haag is na de verkiezingen niet boos meer. Inmiddels breekt ook voor de formatieonderhandelingen de vakantie aan. Erg urgent lijkt een nieuwe regering niet te zijn.

De NRC haalt politicologen aan die het hebben over de “globalisering van het politieke idee”, wat gemakkelijk vertaald als het “einde van de politiek”. Het is wel vaker beweerd door mijn Amerikaanse collega’s (“The end of ideology”). Soms denk ik ook dat het iets betekent, maar ik denk ook vaak: het is andersom. Juist de chaos en het onideologische gedoe leidt tot nieuwe politisering.

Over woede

Het is een goede observatie: niemand lijkt zich druk te maken over de volstrekte slakkengang van de formatie. Iedereen maakt zich een beetje druk over vrijheid van meningsuiting, maar wie heeft over politieke ideeënvorming? Ook niemand, lijkt het.

Politieke woede verkoopt natuurlijk. De politici moeten kunnen optreden in de media, waartoe ze het best de volkswoede exploiteren. Maar nu maar even niet: het is vakantietijd, mooi weer, de economie trekt aan en de arbeidsmarkt ook. We zijn het niet erg eens met elkaar, maar laten we eerst de kansen gebruiken om geld te verdienen; dat gevoel.

Ik ben benieuwd: Wilders was een in hyperbolen grossierende vulkaan, maar dat gaat niet meer werken. Zijn demonstratie tegen de benoeming van een PvdA-burgemeester van Marokkaanse origine in Arnhem was een vertoninkje. Wanneer krijgt hij in de gaten dat hij een nieuw repertoire nodig heeft? Boos theater werkt nu in elk geval niet.
Lees verder

Politieke vervreemding

Door: Tom van Doormaal

Een fascinerend ego-document is dat van de Griekse minister van Financiën, Yanis Varoufakis. Hoe zat het ook al weer? Varoufakis had problemen met Jeroen Dijsselbloem: die wilde als voorzitter van de Eurogroep niet steeds hoorcolleges economie van Varoufakis, maar een Griekse regering die braaf deed wat de Troika verlangde. Maar het ging toch over economie?

Na een half jaar was Dijsselbloem wel klaar met de zelfbewuste Griek. Hij vroeg Alexis Tsipras, de Griekse premier, zich van Varoufakis te ontdoen. Mooi beeld: Dijsselbloem wil opstaan en weglopen, maar Varoufakis verspert hem de weg om hem de hand te drukken. Het blijft een ongemakkelijke illustratie van het feit dat ook hoge politiek mensenwerk is, waar karakters een bepalende rol spelen.

In “Adults in the room” schildert Varoufakis vooral het halve jaar dat hij minister was (2015), waarin hij Grexit wist te voorkomen en nieuwe regelingen voor de Grieken tot stand kwamen. In die periode werd ook de rekening voor corruptie en lichtzinnigheid bij de gewone Griek neergelegd. Maar Schäuble en Dijsselbloem hadden zorgen van institutionele en politieke aard. De banken moesten hun geld terug en het voorbeeld van de Grieken moest de lichtzinnigheid afremmen.
Lees verder