Linkse samenwerking opbouwen

Door: Chris Peeters

In een recent interview in VN meldt Lodewijk Asscher dat hij hard werkt aan de linkse samenwerking en uitziet naar een linkse regering (https://www.vn.nl/asscher-interview/).
Helaas weten we uit de geschiedenis dat de Haagse conjunctuur voor die linkse samenwerking heel wisselvallig is. Wil de partijtop zo rond de verkiezingen de PvdA toch weer vooral scherp profileren??
Alle reden dus voor de mensen die linkse samenwerking een warm hart toedragen om die linkse samenwerking vooral op het lokale niveau gestalte te geven, zodat er onder de leden een breed draagvlak voor ontstaat.

En er is een uitermate geschikt en belangrijk onderwerp voor zo’n lokale samenwerking: de overschakeling naar aardgasvrije wijken. De opwarming van de aarde is de belangrijkste uitdaging waar de sociaaldemocratie voor staat. We stevenen af op drie graden temperatuurstijging, en als dat gebeurt komt onze beschaving in gevaar. Het aardgasvrij maken van wijken kan een belangrijk onderdeel van een stevig klimaatbeleid zijn: 60% van ons energiegebruik is voor verwarming.

Dat zal een langdurig en complex proces zijn. In Nijmegen zijn de eerste twee wijken waar we mee beginnen rond 2035 aardgasvrij! Voor dat proces is draagvlak onder de bewoners cruciaal. En andersom kan dat proces het draagvlak voor andere maatregelen binnen het klimaatbeleid versterken. De PvdA kan haar leden betrekken bij dat proces in de wijken. Het is volstrekt onvoldoende als dat alleen een zaak is voor onze vertegenwoordigers in de raad. Dat heeft bovendien als grote voordeel dat de PvdA weer meer een beweging wordt, die haar leden actief bij de maatschappelijke strijd betrekt. Ik denk dat veel leden daar naar snakken!

Het is ook onzin om dat alleen als PvdA te doen. Ook de leden van GroenLinks en de SP kunnen actief aan dat proces bijdragen. Als we zo een aantal jaren intensief in zoveel mogelijk gemeenten hebben samengewerkt aan een urgent maatschappelijk probleem kan dat op landelijk niveau bij de volgende verkiezingen onmogelijk genegeerd worden (en reken maar dat het klimaat bij die verkiezingen een urgent thema is). Linksom kan en moet bij zo’n project een belangrijke rol spelen!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Advertenties

Afhankelijkheid als gif


 
Door: Tom van Doormaal
 

In dit verhaal probeert Tom van Doormaal een eenvoudige vraag uit: welke belemmeringen werken bij mensen aan het werk krijgen? Dat mag een Partij van de Arbeid zich afvragen. Is het tegenwerking, is het ingewikkelde en afhankelijk makende regelgeving? En gesteld dat het allemaal waar is, hoe lossen we dat dan op?

Nu de economie weer opbloeit, zou het aantal uitkeringsgerechtigden toch moeten dalen. Het economisch herstel schept toch werkgelegenheid? Er wordt gekermd over migranten en vluchtelingen, maar neemt onze economie die niet op, dan? Zijn er geen arbeidskrachten nodig?

Maar nog steeds staat een harde kern aan de kant. De ondernemers die de Participatiewet uitvoeren, zoeken het vooral in lonen beneden de norm, alsof zij de kapitalisten zijn uit de karikaturen van de arbeidersbeweging. De bemiddelaars zwemmen in de vacatures, maar kandidaten daarvoor zijn er weinig. Daardoor stagneert succesvol combineren van vraag en aanbod.

Het is een ongemakkelijk. Waarom kunnen wij zo weinig mensen aan het werk krijgen? Waarom is het bestand bijstandstrekkers niet gedaald, waarom krijgen we zo weinig vluchtelingen aan de slag?
Lees verder

Loondispensatie is discriminatie


 
Door: Suzanne Piet

Je komt op gesprek bij de mevrouw die jou naar werk of studie moet leiden. In plaats van een gesprek krijg je de opdracht om paperclips op de grond weer in een doosje te stoppen. Het lukt je, maar je doet er 15 minuten over. Vervolgens wordt je een prutser genoemd, waarbij de medische dossiers aan de kant worden geschoven. Je eindigt achter de lopende band terwijl jouw insteek was om een opleiding te gaan volgen.

Het overkwam Nick Bootsman, activist bij ‘Wij Staan Op’. Nick was één van de vier panelleden die zich boog over de participatiewet en de werkgelegenheid van arbeidsbeperkten op 24 mei bij een publieksbijeenkomst georganiseerd door Linksom.

Linksom: De linksere koers van de PvdA

Linksom is een beweging van leden ontstaan in 2015 uit onvrede voor de “neo-liberalistische koers” van de PvdA. Gerard Bosman, een initiatiefnemer noemt Linksom dan ook de linksere koers. Een koers die het debat wil aangaan en terug wil naar de waarden van de PvdA: bestaanszekerheid en solidariteit.

Op deze eerste bijeenkomst in Utrecht was er ruim mogelijkheid tot debat, en zoals snel bleek ook genoeg om te bespreken. Met een divers panel werd het publiek op interactieve wijze betrokken bij issues als sociale werkplaatsen, arbeidsvoorwaarden en arbeid an sich. De avond werd in juiste banen geleid door de secretaris van Linksom, Bert Veenstra.

Een divers panel met ervaring

Naast Nick nam ook Jopie Nooren plaats in het panel, PvdA 1e kamerlid en tevens bestuurder bij Bartiméus, een organisatie voor mensen die slechtziend of blind zijn. Derde panellid was Branko Hagen van de Landelijke Cliëntenraad, een raad die met een uiteenlopend gezelschap, overleggen voert met het ministerie over sociale zekerheid. Vierde panellid was Gerard Bosman, een initiatiefnemer van Linksom.

De avond begon al meteen spannend toen Nick stelde dat loondispensatie discriminatie is. Voor de lezer die iets minder op de hoogte is, er ligt een voorstel voor de aanpassing van de Participatiewet, op initiatief van Staatssecretaris van Ark. De gevolgen hiervan zijn onder andere dat werknemers met een arbeidsbeperking mogen werken onder het minimumloon en geen pensioen opbouwen. Dit zou leiden tot een impuls bij de werkgevers om meer mensen met een beperking in dienst te nemen. Cijfers om dit te bevestigen zijn nog niet binnen.
Lees verder

Ongekamde gedachten over decentralisatie


Door: Tom van Doormaal

De decentralisatie is gebaseerd op een paar ficties: het lokale bestuur zou beter weten wat burgers willen en naar dat inzicht ook handelen. Door de nabijheid is de controle van de belanghebbenden groter en daardoor is het handelen ook effectiever.

Zou het waar zijn? Het Rijk weet misschien niet zo goed wat men in gemeente A of B wil, maar zal het gemeentebestuur met de betere kennis, ook beter en effectiever handelen? Dat is nog maar de vraag. En als de gemeente moet interveniëren in marktprocessen, doet zij dat dan beter in gedecentraliseerde verhoudingen? De eerste ervaringen in het sociaal domein zijn op zijn minst gemengd. De gemeenten moeten kennis hebben en organiseren. Dat lukt niet op alle terreinen even goed.

Wat is besturen?

Het is misschien verrassend, maar wat is besturen eigenlijk? Stel u voor: je loopt midden op de Champs Elysees en je kijkt door de Arc de Triomphe naar la Grande Arche. De stedenbouwers zijn sinds de 14 eeuw bezig met deze as in de Parijse bebouwing, en bewaken hem tegen bederf. Dat is een vorm van openbaar bestuur met zichtbaar resultaat. Kijk dan naar de hectiek van het grootstedelijk verkeer om je heen. De gemeentebestuurder, die zegt dat hij dit verkeer in Parijs controleert, praat in een metafoor. De centrale overheid heeft een paar regels gesteld, maar greep heeft het openbaar bestuur van Parijs niet op deze vitale stedelijkheid. Ik schreef dit in 1991 over het congres “Besturen op maat” van de Nationale Woningraad.
Lees verder

Sociaaldemocratie bedlegerig?


Door: Tom van Doormaal

Op 26 januari 2018 gaf Ruud Koole in Leiden een college over de sociaaldemocratie. Arie de Jong had een optimistisch verhaal gevraagd. Dat leek me wel wat.

Dus ik reisde naar Leiden; moest ik wachten met het opzeggen van mijn lidmaatschap van de PvdA, omdat een betere reden daartoe onderweg was? Dat was een grapje van Arie of Bart Tromp: er is altijd een betere reden op komst om je lidmaatschap op te zeggen.

Het verhaal van Ruud Koole is inmiddels gepubliceerd. Ik vond het goed. Maar veel optimisme heb ik er niet in gehoord. Dat mag hem niet verweten worden, want zo mooi staat de sociaaldemocratie er niet voor, ergens tussen vrees en hoop in. (1)

Met zijn aansporingen op basis van het verhaal ben ik het eens. In zijn eigen woorden:

  • Geen determinisme;
  • Tegenhangen, het ideologisch debat zoeken moet;
  • Maak plannen voor bestaanszekerheid van mensen.

Als ik die aansporingen op me in laat werken, kom ik op het spoor van dingen die ik miste. Het is geen kritiek, want het onderwerp is breed en ingewikkeld.

De economische ontwikkeling en de betekenis daarvan voor de arbeid is van groot belang. Aan de ICT revolutie en digitalisering van de productie hangt ook het publieke debat via internet en sociale media. Communicatie stijlen, het functioneren van politieke partijen, het vormgeven aan het openbare debat, het doet er allemaal zeer toe. De werkgroep van de WBS heet al heel lang “partij politieke processen”. Het gaat inderdaad om arbeid en wat wij daarmee als compromiszoekende partij kunnen. Tenslotte probeer ik een paar opmerkingen te maken over het alledaagse besturen, want daarin doen zich mechanismen voor die weinig aandacht krijgen.
Lees verder

Toekomst van de sociaaldemocratie

Linksom! bezocht op vrijdag 26 januari de WBS-conferentie in het kader van het 40-jarig bestaan van de Werkgroep Partijpolitieke Processen. Ruud Koole, gaf aldaar een inleiding over de toekomst van de sociaaldemocratie. Van Bernstein via Kautsky tot de neergang door het koketteren met het neoliberalisme. Hoe het vertrouwen te herstellen? Job Cohen en de andere aanwezigen reageerden daarop. Strijden voor inhoud i.p.v. alleen de vorm. Re-ideologisering en ideeënstrijd. Opponenten en onze toekomst als samenleving duidelijk benoemen. Fouten herkennen, erkennen en strijdbaar onze geloofwaardigheid herwinnen.

Dankzij Gerard van Oosterhout kunt u hier en daarna hier alsmede ook hieronder de conferentie terugkijken.